ARMON

Δημοτικά Γραφεία Λεμεσού

2011-04-15T19:09:00.003+03:00

(συμμετοχή σε διαγωνισμό)

Το σκεπτικό:

Η λειτουργική ενότητα του Δημοτικού Μεγάρου είναι ίσως ο σημαντικότερος δημόσιος χώρος της πόλης, αφού εκεί συγκροτούνται, σχεδιάζονται και δρομολογούνται τα κοινά τοπικά δρώμενα, ένας χώρος που ανήκει και αναφέρεται στον κάθε κάτοικο της πόλης.

Επομένως η σημασία του δεν έχει να του προσδώσει μόνο συμβολικό χαρακτήρα και φυσιογνωμία μέσα στον αστικό ιστό, αλλά και χρηστική λειτουργία ως ο κοινός τόπος συνάντησης των κατοίκων, έτσι που να λειτουργεί ως τοπόσημο στον πολεοδομικό και κοινωνικό ιστό της πόλης.

Η μελέτη αφορά προσθήκη νέου κτιρίου στο ήδη διαμορφωμένο τοπίο του Δημοτικού Μεγάρου στην παλιά πόλη της Λεμεσού. Το νέο κτίριο χρειάζεται να συνδιαλεχθεί με τα δύο υφιστάμενα αξιόλογα κτίρια, που διαφέρουν χρονολογικά μεταξύ τους, και να διαμορφωθεί μια τριλογία στην οποία η κάθε μονάδα να διατηρεί την υπόσταση της και να αναδεικνύει την εποχή της. Παράλληλα, το νέο κτίριο θα πρέπει να εντάσσεται στον ιστό της παλιάς πόλης της Λεμεσού με την ιδιαίτερη κλίμακα και το χαρακτήρα της.

Το ιστορικό κτίριο του Δημοτικού Μεγάρου, με αξιόλογες όλες τις όψεις του, προδιαθέτει για την δομή του όγκου και του τρόπου λειτουργίας του νέου κτιρίου: το νέο κτίριο να υποτάσσεται στην αυτονομία του Δημοτικού Μεγάρου, να διαμορφωθεί με τρόπο που να αναφέρεται σ’ αυτό και να προκαλεί την περίοπτη προβολή του ιστορικού κτιρίου, ενώ ταυτόχρονα να διευρύνει και να αναδεικνύει τον πλατειακό χώρο μπροστά από αυτό. Ο εργαζόμενος, ο επισκέπτης ή ο περαστικός να έχει ελεύθερη οπτική επαφή με το ιστορικό κτίριο του Δημοτικού Μεγάρου και να μπορεί πλέον να το αντιληφθεί στο σύνολο του και όχι μόνο μετωπικά όπως συμβαίνει σήμερα.

Η ιδέα:

Ένας συμπαγής όγκος εισέρχεται στον διάλογο δύο άλλων όγκων. Οι τρεις συμπαγείς όγκοι δημιουργούν ένα σύνολο που τοποθετείται σε ένα ενιαίο δάπεδο. Το δάπεδο διαμορφώνεται και απλώνεται σαν ένα χαλί κάτω από τους τρεις όγκους και στη συνέχεια ανασηκώνεται για να περιγράψει και να μορφοποιήσει το νέο κτίριο.

Το νέο κτίριο, στη βάση του, υποχωρεί με κατεύθυνση την πρόσοψη του Δημοτικού Μεγάρου, για να αφήσει ελεύθερη την οπτική προς αυτή και να διευρύνει την πλατεία.

Ακολούθως ελίσσεται και διατρυπιέται για να επιτρέψει φυγές προς το ιστορικό κτίριο και να δώσει προσβάσεις από τους δύο δρόμους, μπροστά και πίσω. Δημιουργείται έτσι, μια διαμπερής κίνηση πλαγίως του Δημοτικού Μεγάρου.

Στη κορυφή του, το νέο κτίριο διατέμνεται και δημιουργεί εξωτερικό χώρο εκτόνωσης με περίοπτη θέαση του Δημοτικού Μεγάρου.

Cyprus News Agency

2010-09-27T10:15:00.010+03:00

(credit award at architectural competition)

The reasoning:

The collection, screening and subsequent re-transmission of the news is an intense, continuous and collective process which we consider, should be housed in spaces correspondingly live, flowing and transparent, but at the same time, organised and controlled.

It is apparent that the core of the activity of the Cyprus News Agency (C.N.A.), the Newsroom, will function in a centrally weighed manner, it will be the reference point, the "agora" of the community of users, the place where, everything that takes place in the country as well as the rest of the world, will come alive.

Based on this line of reasoning, the configuration of the project begins by shaping the Newsroom in such a way that it acquires characteristics that can give it liveliness, the feeling of a continuous flow and transparency. The target is to give it a status that defines the uniqueness of the building.

The idea:

A normal static shape is activated, reformed and formatted acquiring a distinctive shape, and its own unique character, as the core of the organisation - the Newsroom.

It is surrounded by compact mass, which includes the remaining offices of the C.N.A.. In order for the Newsroom to appear and project its liveliness and continuous activity, it opens up the compact mass, creating several voids.

A porous layer (network) embraces the whole building to give it consistency and, just like skin, protects it from external conditions.

Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων

(έπαινος σε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό)

Το σκεπτικό:

Η συγκέντρωση, η διαλογή και η αναμετάδοση των ειδήσεων είναι μια έντονη, αδιάκοπη και συλλογική διαδικασία που εκτιμούμε ότι θα πρέπει να φιλοξενείται σε χώρους αντιστοίχως ζωντανούς, ρέοντες και διαφανείς και ταυτόχρονα οργανωμένους και ελεγχόμενους.

Ο πυρήνας της όλης δραστηριότητας του ΚΥΠΕ, το Newsroom, είναι προφανές ότι θα λειτουργεί κεντροβαρικά, θα είναι το σημείο αναφοράς, η «αγορά» της κοινότητας των χρηστών, εκεί όπου νοητά διαδραματίζονται τα όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.

Μέσα από μια τέτοια συλλογιστική, η διαμόρφωση του έργου ξεκινά από την μορφοποίηση του Newsroom έτσι ώστε να αποκτήσει χαρακτηριστικά που να του προσδίδουν τις έννοιες της ζωντάνιας, της ροηκότητας και της διαφάνειας και με στόχο να αποκτήσει χαρακτήρα που να καθορίζει την μοναδικότητα του κτιρίου.

Η ιδέα:

Ένα κανονικό στατικό σχήμα, ενεργοποιείται, αναμορφώνεται και μορφοποιείται αποκτώντας ιδιαίτερο σχήμα και την δική του προσωπική ταυτότητα, ως ο πυρήνας του οργανισμού - το Newsroom.

Περιβάλλεται από συμπαγή μάζα η οποία περιλαμβάνει τα υπόλοιπα γραφεία του ΚΥΠΕ. Το Newsroom προκειμένου να εμφανιστεί και να εκπέμψει προς τα έξω την ζωντάνια και τη δραστηριότητα του, διανοίγει την συμπαγή μάζα δημιουργώντας κενά.

Ένας πορώδης φλοιός αγκαλιάζει το όλο σώμα για να του προσδώσει συνοχή και ως επιδερμίδα το προφυλάσσει από τις εξωτερικές συνθήκες.

Λύκειο Δασούπολης στη Λευκωσία

2010-05-27T13:09:00.021+03:00

(συμμετοχή σε διαγωνισμό)

Διαγνώστηκαν ως κυρίαρχες επιδιώξεις του σύγχρονου Λυκείου αφενός το «άνοιγμα» του προς τον κοινωνικό ιστό, στοχεύοντας στην ομαλή κοινωνικοποίηση των μαθητών και αφετέρου η εξυπηρέτηση των σύνθετων λειτουργικών αναγκών της σχολικής κοινότητας με τρόπο που να επιτυγχάνεται η μέγιστη δυνατή αποδοτικότητα των σπουδών.

Η λειτουργία του σχολείου μέσα στο αστικό τοπίο διαφαίνεται ότι σήμερα δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από τα κοινωνικά δρώμενα και ως εκ τούτου η χρήση της σχολικής υποδομής από την κοινότητα για δραστηριότητες εκτός των ωρών λειτουργίας του σχολείου είναι πλέον επιβεβλημένη προς όφελος όλων. Έτσι εφόσον θα επιδιωχθεί η εισχώρηση του αστικού στοιχείου εντός του σχολικού συγκροτήματος, πέρα από τη διαχείριση της κίνησης του θα πρέπει να εντοπιστούν και να οργανωθούν οι λειτουργίες που θα του παραχωρούνται ως στάσεις και που θα ικανοποιούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό την συσχέτιση του με την εκπαιδευτική διαδικασία.

Η κίνηση των μαθητών κατά την διάρκεια της λειτουργίας του σχολείου έχει αποκτήσει σημαίνοντα ρόλο στην όλη εκπαιδευτική διαδικασία. Η αλλαγή, από τους μαθητές, χώρων διδασκαλίας είναι χαρακτηριστικό συνδετικό στοιχείο της σύνθετης λειτουργίας του προγράμματος και η αξιοποίηση του με τρόπο που να μην αποτελεί κατ’ ανάγκη «χαμένο χρόνο» κρίνεται ότι θα αποδώσει τα μέγιστα, δεδομένου ότι η ανάπαυλα μεταξύ των ωρών διδασκαλίας είναι πάντα ουσιαστικός χρόνος αφομοίωσης της γνώσης.

Από τις πιο πάνω σκέψεις προκύπτει ότι ο σχεδιασμός θα πρέπει να ακολουθήσει τις πορείες κινήσεων και στάσεων εντός του σχολικού χώρου και να αποσαφηνίσει και ιεραρχήσει την κίνηση των μαθητών κατά τον χρόνο μεταξύ των μαθημάτων.

Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης στις Αλυκές Λάρνακας

2010-05-05T10:50:00.013+03:00

(συμμετοχή σε διαγωνισμό)

Εκτιμήθηκε ότι το εγχείρημα να εκλογικεύσεις το δέος που σε διακατέχει βρισκόμενος εντός του τοπίου των αλυκών, δηλαδή να μάθεις, να κατανοήσεις και να ερμηνεύσεις στο μέτρο του δυνατού όλα όσα αισθάνεσαι, είναι αδύνατο να εκτελεστεί όταν αυτό το επιβλητικό τοπίο σε υποτάσσει με το μεγαλείο του.

Για να αποκωδικοποιήσεις δηλαδή τις φυσικές συνιστώσες του περιβάλλοντος χώρου, συμπεριλαμβανομένου του ενσωματωμένου σε αυτόν ανθρωπογενούς τοπίου (Τέμενος Τεκκέ), χρειάζεται να απομονωθείς, να εισέλθεις σε ένα «επιστημονικό εργαστήρι» όπου ο περιβάλλων χώρος θα αιχμαλωτιστεί και θα εγκιβωτιστεί και η έννοια του συνόλου θα διασπαστεί στα επιμέρους, για να αναλυθούν, να επεξηγηθούν και να συσταθούν εκ νέου και με την λογική στο ολικό, στο οικο-λογικό.

Τότε είναι που η ζητούμενη αρχιτεκτονική πρόταση, επειδή καλείται να εν-σωματώσει το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται, φαίνεται να μην δύναται να ενσωματωθεί η ίδια στο τοπίο στο βαθμό που θα γινόταν μη ορατή αλλά να δηλώσει διακριτά την παρουσία της με ένα επί ίσης όροις αισθητικό λεξιλόγιο διαλόγου με αυτό.

Μια πορεία περιπάτου, η οποία προτείνεται όσο κοντύτερα γίνεται στην όχθη της αλυκής έτσι ώστε ο επισκέπτης να βιώσει και να εισπράξει στο μέγιστο δυνατό βαθμό όλα όσα τον περιβάλλουν, βαθμιαία εξελίσσεται σε μια σήραγγα / «τούνελ», εκεί όπου συναντά μέσα από γραμμική διαδοχή τους «θαλάμους» αυτοσυγκέντρωσης - εκπαίδευσης. Προσεγγίζοντας δε αυτούς, του εν-τυπώνεται επαναληπτικά μέσα από φυγές η θέαση του Τεμένους Τεκκέ που αποτελεί ίσως την πιο χαρακτηριστική εικόνα των αλυκών της Λάρνακας.

Olympic House and Park

2010-01-14T12:14:00.022+02:00

(first price at architectural competition)

The following three fundamental considerations were addressed and in due course served to frame the proposal:

• The global dimension inherent in the encouragement and inculcation of the Olympic spirit.
• The historical dimension of preserving and reviving a venerable institution of great antiquity.
• The athletic dimension that pursues training of “body and spirit” in equal measure as an essential human activity.

It was felt that the shifts from “individual to collective” and from “ancient to modern” could be achieved by means of architectural transitions deployed in space, and thus be translated into the layout of the building in plan, and its dialogue with the ground in section respectively. On master plan the concord of body and spirit was reflected en the concord of built and non-built, of edifice and park.

With respect to the plan the quest for a layout that would express the global parameter led to the image of an ancient stadium. The building is developed perimetrically around a central void, which opens out to the town, calling upon the “external” to enter and allowing the “internal” to be viewed.

In section, the transition from “ancient to modern” is realised through raising the building high and creating a ground-floor void, where the promenade takes on the significance of museum space for showcasing the ancient and modern history of the institution.

At the master plan level, the building is not juxtaposed to the park, but neither is the reverse true. Initially the built penetrates the un-built part of the plot centrally letting the un-built surround it, while subsequently the un-built penetrates the build centrally and by piercing it, this is incorporated into it. This interpenetration and co-existence of built and un-built, of edifice and park, on an equal footing, expresses the need for material and spiritual to coexist: training for “body and spirit”.

Ολυμπιακό Μέγαρο και Πάρκο
(α' βραβείο σε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό)

Στη μελέτη για το Ολυμπιακό Μέγαρο και Πάρκο, αναζητήθηκε εκείνη η αρχιτεκτονική σύνθεση που να εκφράσει με τον πληρέστερο τρόπο την σημασία της Ολυμπιακής Κίνησης. Επισημάνθηκαν οι ακόλουθες τρεις βασικές παράμετροι, που στην πορεία αποτέλεσαν το πλαίσιο της πρότασης:

• Η Οικουμενική διάσταση της καλλιέργειας και διάδοσης του αρχαίου πνεύματος του Ολυμπισμού με έννοιες όπως η συναδέλφωση, η ευγενής άμιλλα και η παγκόσμια ειρήνη.

• Η Ιστορική διάσταση της διαφύλαξης και αναβίωσης του πανάρχαιου θεσμού.

• Η Αθλητική διάσταση της προώθησης της ταυτόσημης άσκησης Σώματος και Πνεύματος ως ουσιαστικής ανθρώπινης δραστηριότητας.

Θεωρήθηκε ότι τα περάσματα από το Ένα στο Σύνολο και από το Αρχαίο στο Σύγχρονο μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσα από αρχιτεκτονικές μεταβάσεις που να αναπτύσσονται στο χώρο και να μεταφραστούν, μέσω ενδιάμεσων κενών, στη διάρθρωση του κτιρίου σε Κάτοψη και στο διάλογο του με το έδαφος σε Τομή αντίστοιχα. Η συνταύτιση Σώματος και Πνεύματος παραλληλίστηκε με τη συνταύτιση κτιστού και ά-κτιστου, κτιρίου και πάρκου, στο επίπεδο του Χωροταξικού.

Στην Κάτοψη, η αναζήτηση για μια διάταξη που να εκφράσει την παράμετρο της Οικουμενικότητας, οδήγησε στην εικόνα του αρχαίου σταδίου. Το κτίριο αναπτύσσεται περιμετρικά ενός κεντρικού κενού, το οποίο ανοίγεται προς την πόλη καλώντας το "έξω" να εισχωρήσει και αφήνοντας το "μέσα" να θεαθεί.

Στην Τομή, το πέρασμα από το Αρχαίο στο Σύγχρονο υλοποιείται με την ανύψωση του κτιρίου και τη δημιουργία ισόγειου κενού, όπου η διαδρομή αποκτά σημασία μουσειακού χώρου για την αρχαία και την σύγχρονη ιστορία του θεσμού.

Στο Χωροταξικό, το κτίριο δεν παρατίθεται στο πάρκο ούτε το αντίστροφο. Αρχικά το κτιστό εισχωρεί κεντρικά στον αδόμητο χώρο του γηπέδου αφήνοντας το ά-κτιστο να το περιβάλλει, ενώ στη συνέχεια το ά-κτιστο εισχωρεί κεντρικά στο κτιστό και διατρυπώντας το, ενσωματώνεται. Η αλληλοδιείσδυση και ισότιμη συνύπαρξη κτιστού και ά-κτιστου, κτιρίου και πάρκου, ταυτίζεται με την ανάγκη συνύπαρξης υλικού και πνευματικού, άθλησης Σώματος και Πνεύματος.

Το κεντρικό κενό, ένας εκτενής χώρος συνάθροισης, αναπτύσσεται διαδοχικά από το πάρκο διαμέσου του σκιερού αίθριου στο χώρο εισόδου και εν συνεχεία διαμέσου της αίθουσας πολλαπλών ξανά στο πάρκο. Η κίνηση στα γραφεία γίνεται εξωτερικά έτσι ώστε οι χώροι να στοιχίζονται εκατέρωθεν των αίθριων, ως θεατές αναμεταξύ τους καθώς και των γεγονότων που παίρνουν μέρος σε αυτά.

Chalkidos Street Residence

2010-01-14T11:59:00.012+02:00

Larnaca, Cyprus.

It was asked for an introvert residence, with internal yard where the water would constitute the sovereign element of the space but also of the whole work. Exploitation of the natural parameters to the best possible means, being the south-east sun and the western air, the spaces to have height and light and also to be plain and hospitable to the art collection of the householder.

The reference to the westwards neighbouring thicket was considered that besides to be a direct factor, it had to intervene decisively in the format of the work.

That is why the compact skin, which encompasses the residence and enclose the open space revealed on the west. The natural elements enter the residence changing gradually in colours and being filtered at the top of her volume. As for the water, being free and erosive is piercing the skin to a point at the south.

The access is tangent to the curve and the spaces refer to the interior, while the “public space” of the living room, being transparent, sees outside with a view to the thicket. The internal circulation in the ground floor organizes, separates and unifies the inside with the outside, while in the first floor it recedes leaving the spaces in free optic to the yard. The plantings outdoor are allocated freely and not, up to the limit of the plot.

Κατοικία στην οδό Χαλκίδος

Λάρνακα, Κύπρος.

Ζητήθηκε εσωστρεφής κατοικία, με εσωτερική αυλή όπου το υγρό στοιχείο θα αποτελούσε το κυρίαρχο του χώρου αλλά και ολόκληρου του έργου. Αξιοποίηση κατά το δυνατό των φυσικών παραμέτρων, νοτιοανατολικός ήλιος - δυτικός αέρας, οι χώροι να έχουν ύψος και φώς αλλά και να είναι λιτοί - φιλόξενοι στα έργα τέχνης της συλλογής του ιδιοκτήτη.

Η αναφορά στο δυτικά γειτονικό άλσος κρίθηκε ότι θα έπρεπε, εκτός από το να είναι άμεση, να παρεμβαίνει καθοριστικά στην μορφοποίηση του έργου.

Εξ’ ου και η συμπαγής φλούδα, που περικλείει την κατοικία εγκιβωτίζοντας τον υπαίθριο χώρο, αποκαλύπτεται στα δυτικά. Το φυσικό εισχωρεί εντός της βαθμιδωτά, εναλλασσόμενο μονοχρωματικά και φιλτράρεται στην κορύφωση του όγκου της. Το δε νερό, ελεύθερο και διαβρωτικό, την διανοίγει σημειακά προς τον νότο.

Η πρόσβαση εφάπτεται της καμπυλότητας και οι χώροι βαίνουν στο εσωτερικό, ενώ ο “δημόσιος” χώρος του καθιστικού, διαμπερής, βλέπει και προς τα έξω με θέα στο άλσος. Η εσωτερική κίνηση στο ισόγειο οργανώνει, διαχωρίζει και ενοποιεί το μέσα με το έξω, ενώ στον όροφο υποχωρεί αφήνοντας τους χώρους σε ελεύθερη οπτική προς την αυλή. Οι φυτεύσεις εκτός, επιμερίζονται σε ελεύθερες και μη, μέχρι τα όρια του γηπέδου.

Mavrokordatou Street Residence

2010-01-14T11:53:00.012+02:00

Larnaca, Cyprus.

It was considered that the choices had to be in dialogue with the oblong of the plot and the blind middle wall and so the actions should have been consciously in combination with these basic characteristics.

A passage up to the back of the plot pierces the narrow façade from the road and being tangent to the middle wall makes the access to the back yard, to the living spaces but also to the entrance. Simultaneously the passage is able to function as small open sitting place.

The internal circulations, horizontally and vertically, are led parallel to the passage, which they also extend. The spaces acquire transparency and including the linear indoor and outdoor circulations, create indirectly the sense of the introversion.

The process of the total volume in units attempts the amusement of strict linearity of the choices and gives scale to the work and the space. Emphasis is given also to the transparency of the internal vertical circulations.

Κατοικία στην οδό Μαυροκορδάτου
Λάρνακα, Κύπρος.

Κρίναμε ότι οι επιλογές θα έπρεπε να συνομιλούν με το επίμηκες του οικοπέδου και το τυφλό της μεσοτοιχίας και επομένως τα γεγονότα όφειλαν να διαδραματίζονται συνειδητά σε σχέση με αυτά τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά.

Ένα πέρασμα προς το τέρμα του οικοπέδου διατρυπά το στενό πρόσωπο στο δρόμο και εφαπτόμενο της μεσοτοιχίας υλοποιεί την προσπέλαση στην αυλή, στους χώρους διημέρευσης αλλά και στην είσοδο. Ταυτόχρονα δύναται να λειτουργεί από μόνο του ως ενδιάμεσος υπαίθριος μικρός καθιστικός χώρος.

Οι εσωτερικές κινήσεις οριζόντια και καθ’ ύψος κινούνται παράλληλα του περάσματος το οποίο και διευρύνουν. Οι χώροι αποκτούν διαμπερότητα και ενσωματώνοντας τις γραμμικές κινήσεις, εσωτερικές και εσωτερική, δημιουργούν έμμεσα την αίσθηση της εσωστρέφειας.

Η επεξεργασία του συνολικού όγκου σε επιμέρους ενότητες επιχειρεί την διασκέδαση της αυστηρής γραμμικότητας των επιλογών και προσδίδει την μικροκλίμακα στο έργο και στον χώρο. Έμφαση δε δίνεται στην ογκοπλαστική διαφάνεια των εσωτερικών κατακόρυφων κινήσεων.

Aristokyprou Street Residence

2010-01-14T11:38:00.010+02:00

Nicosia, Cyprus.

The search of the unexpected led us to the interjection of central void, that as a mediating space of circulation and light to organize the residence in two regions and through which “you pass opposite”.

It is there where the interior is diffused to the outside, and the reverse, so that the blind north-east limit of the building is being pierced.

The circulations, horizontal and vertical, become centrally in the heart of the composition and while they organize the spaces in geometrical apposition they function as the sovereign elements of the whole composition.

The intense bent of the plot dictated the base of the building in which the vertical surface of concrete is been structured, so that the dialogue of the volumes are been fixed on it. The roof of the building unifies the volumes in one and smoothes out their movements maintaining the scale of the work.

Κατοικία στην οδό Αριστοκύπρου
Λευκωσία, Κύπρος.

Η αναζήτηση του αναπάντεχου μας οδήγησε στην παρεμβολή ενός κεντρικού κενού, που ως ενδιάμεσου χώρου κινήσεων και φωτός να διαρθρώνει την κατοικία σε δύο περιοχές και διαμέσου του οποίου να «περνάς απέναντι».

Εκεί είναι που διαχέεται το εσωτερικό προς το εξωτερικό αλλά και το αντίστροφο έτσι που να διατρυπιέται το τυφλό όριο στα βορειοανατολικά.

Οι κινήσεις, οριζόντιες και κατακόρυφες, γίνονται κεντρικά στην καρδιά της σύνθεσης και ενώ οργανώνουν τους χώρους σε γεωμετρική παράθεση λειτουργούν ως το κυρίαρχο στοιχείο αναφοράς της όλης σύνθεσης.

Η έντονη κλίση υπαγόρευσε την βάση του κτίσματος στην οποία δομείται η κατακόρυφη επιφάνεια του μπετόν για να επικολληθεί σ’ αυτή ο διάλογος των όγκων. Η στέψη ενοποιεί τους όγκους σε έναν και εξομαλύνει το παιγνίδι τους διατηρώντας την κλίμακα στο έργο.

Student's Residence of the University of Cyprus

2010-01-14T00:19:00.029+02:00

(first credit award at architectural competition)

The student community owes to constitute the motive force for the growth of new ideas and visions of life, through the participative processes of research and study, the dialogue, the free thought and expression.

It was considered that the graduate attendance of the student from the smaller to the bigger teams, gives him the possibility to function as an active student, as an active citizen. The decision was to combine the units of the brief, shaping bigger units-buildings, which themselves are unified in bigger groups, so that gradually the whole complex is composed.

The basic Idea of the proposal was the interjection between the units of the brief, and the bigger units-buildings, mediating voids which would constitute meeting places of the students and they would include the circulation from and to the units and the bigger units-buildings.

For the process of above Idea the following thoughts were considered:
• The place of the plot, which is in the direction from the City to the Campus and near one of its entries, gives the sense of a point of arrival and reception, like a “terminal station”.
• The residents of the student campus live together for a limited time, having common “destinations”, as somebody could say for the “co- travelers”.

The combination of the above led us to the composition where the buildings, through mediating voids, look like “trains”, the whole complex like “terminal station” and the students like “co-travelers” who in their journey, they can be isolated, cross and meet through various and continuous transformations.

Φοιτητική Εστία Πανεπιστημίου Κύπρου

(α' έπαινος σε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό)

Η Φοιτητική κοινότητα οφείλει να αποτελέσει την κινητήριο δύναμη για την ανάπτυξη νέων ιδεών και οραμάτων ζωής, μέσα από τις συμμετοχικές διαδικασίες έρευνας και μελέτης, τον διάλογο, την ελεύθερη σκέψη και έκφραση.

Θεωρήθηκε ότι η κλιμακωτή συμμετοχή του φοιτητή από μικρές σε μεγαλύτερες ομάδες, του δίνει την δυνατότητα να λειτουργήσει ως ενεργός φοιτητής, ως ενεργός πολίτης. Επιλέχθηκε η ενοποίηση των μονάδων του προγράμματος, διαμορφώνοντας μεγαλύτερες επιμέρους ενότητες-κτίρια, τα οποία με τη σειρά τους να ενοποιούνται σε μεγαλύτερα σύνολα, έτσι ώστε κλιμακωτά να διαμορφώνεται το όλο συγκρότημα.

Βασική Ιδέα της πρότασης ήταν η παρεμβολή μεταξύ των μονάδων και των επιμέρους ενοτήτων-κτιρίων, ενδιάμεσων κενών που να αποτελούν χώρους συνάντησης των φοιτητών και να περιλαμβάνουν τις κινήσεις από και προς τις μονάδες και τις επί μέρους ενότητες-κτίρια.

Για την επεξεργασία της πιο πάνω Ιδέας λειτούργησαν σαν σημεία αναφοράς οι παρακάτω σκέψεις-ερεθίσματα:

• Η θέση του οικοπέδου, που βρίσκεται από την κατεύθυνση της πόλης προς την Πανεπιστημιούπολη και κοντά σε μία από τις εισόδους της, δίνει την αίσθηση ενός σημείου άφιξης και υποδοχής, ενός "σταθμού τέρματος" (terminal station).

• Οι κάτοικοι μιας φοιτητικής εστίας συμβιώνουν για κάποιο χρονικό διάστημα, έχοντας κοινούς "προορισμούς", όπως θα μπορούσε να πει κανείς για τούς συνταξιδιώτες.

Ο συνδυασμός όλων των πιο πάνω οδήγησαν στη σύνθεση όπου τα κτίρια, αρθρωτά μέσα από ενδιάμεσα κενά μοιάζουν με τραίνα, το συγκρότημα με σταθμό τέρματος και οι φοιτητές με συνταξιδιώτες που στο ταξίδι τους απομονώνονται, διασταυρώνονται και συναντώνται μέσα από ποικίλες και συνεχείς μεταβάσεις.